Samo odrzucenie implantu zębowego nie jest częstą reakcją alergiczną. Najczęściej chodzi o brak prawidłowego zrośnięcia się implantu z kością albo o utratę wcześniej uzyskanego zrostu, zwykle na tle stanu zapalnego tkanek wokół implantu. Z punktu widzenia pacjenta objawy mogą wyglądać podobnie, ale dla lekarza to różne przypadki, z innym czasem pojawienia i innym postępowaniem.
Najbardziej wrażliwy okres to gojenie po zabiegu, zanim implant zostanie obciążony koroną. Zrost kostny trwa od 2 do 6 miesięcy, zależnie od jakości kości, lokalizacji oraz tego, czy implant zakładano w miejscu świeżej ekstrakcji, czy po wygojeniu. Jeśli implant nie ma odpowiedniego podparcia albo pojawi się zakażenie, może nie dojść do osteointegracji.
Późne niepowodzenia są możliwe nawet po latach, gdy osłabnie kość wokół implantu. Najczęściej winne są:
przewlekły stan zapalny,
przeciążenia zgryzowe,
nawrót chorób przyzębia,
zaniedbania higieniczne.
Fakt, że implant Łódź przyjął się w pierwszych miesiącach, nie oznacza odporności na problemy w przyszłości.
Jednak, jeśli dojdzie do utraty implantu, to nie przekreśla ono całego planu. Najpierw usuwa się przyczynę: leczy stan zapalny, poprawia higienę, czasem odbudowuje kość. Dopiero potem rozważa się ponowne wszczepienie albo inną pracę protetyczną. Dobrze zaplanowana diagnostyka skraca ten etap, ponieważ pozwala uniknąć przypadkowych decyzji. Pacjenci wracają do pełnych funkcji, ale wymaga to cierpliwości i współpracy na regularnych kontrolach.
Implanty – objawy, których nie warto przeczekać
Po zabiegu normalne są przejściowe: tkliwość, niewielki obrzęk i dyskomfort przy gryzieniu. Niepokoją natomiast:
ból narastający zamiast słabnąć,
obrzęk utrzymujący się dłużej niż kilka dni,
krwawienie lub sączenie,
nieprzyjemny zapach,
metaliczny posmak,
cofanie się dziąsła,
ruchomość implantu.
Niepokojące jest też wtedy, gdy dolegliwości znowu wracają po okresie wyraźnej poprawy albo nagle pojawia się ropny wysięk. W takiej sytuacji warto szybko umówić kontrolę.
Co zmniejsza ryzyko niepowodzenia przyjęcia się implantu?
Najwięcej zależy od kwalifikacji i przygotowania jamy ustnej: leczenia próchnicy, opanowania chorób przyzębia, dopasowania planu protetycznego oraz oceny kości w badaniach obrazowych (np. tomografii 3D). Istotne są też czynniki ogólne: palenie, niekontrolowana cukrzyca, zaburzenia krzepnięcia czy przyjmowane leki mogą pogarszać gojenie, dlatego wywiad medyczny ma ogromne znaczenie.
Pomaga również praca nad zgryzem. Bruksizm lub niewyrównane kontakty mogą przeciążać implant, nawet jeśli chirurgicznie wszystko przebiegło poprawnie, dlatego warto zadbać o równoległe leczenie zaburzeń czynności żuchwy i regularną higienizację.
Długoterminowo implanty cechują się wysoką przeżywalnością, a wczesna utrata dotyczy niewielkiego odsetka przypadków. Jednak są odporne przede wszystkim pod warunkiem, że nie ignoruje się sygnałów ostrzegawczych i pilnuje wizyt kontrolnych.
